Dag 136. Liederlijk

Vriend P toont me een foto die hij de dag tevoren stiekem vanuit zijn auto heeft gemaakt van het uitgaansleven in het beruchte stadje H. Het regent flink en de kroeg op het plaatje is zo vol dat de bezoekers half binnen half buiten moeten staan. 'Tante Sjaan heeft een banaan, klonk het snoeihard vanuit de speakers', aldus P. Op de foto zie je vooral mannen staan, pens vooruit, bepaald geen 18 of zelfs maar 30, gewoon oude kerels zoals u en ik, oh wacht, nu ja, oud in elk geval, oud en kwetsbaar, en gegeven de muzieksmaak en het dagelijks aantal bier, ook niet erg bewust bezig met een lang en voorspoedig leven.

Nou komt dat besef altijd te laat. Ik at vroeger het liefst een Big Tasty burger van MacDees als avondeten en spoelde dat weg met bier of wijn en als ik chagrijnig was met Cointreau. Niks aan de hand, la la, wie dan leeft, wie dan zorgt. En toen werd het dan. En sprak de huisarts me toe over cholesterol, bloeddruk, lekkende kleppen en leververvetting. Ik noem er maar een paar. Nu ben ik vegetariër, eet hoofdzakelijk groen, rook niet, drink alleen nog met de broers of de heer P en slik braaf duizend soorten vitamines per dag. Want ik wil graag 104 worden, net als Olivia de Havillant (die brave uit Gone with the Wind). Maar heb je de uitdrukking op haar gezicht gezien door de jaren heen? Die heeft geen liederlijk leven geleid, dat staat vast. Die probeerde niet in 5 jaar recht te breien wat ze in de 40 ervoor had verknald. Die was een en al gematigdheid, in alles! Ze kon het zelfs goed vinden met Bette Davis! 

Je kunt er de klok op gelijk zetten, zou mijn wijlen moeder zeggen, dat al die kroegtijgers, de Giethoornvaarders, de Spanjegangers, de supermarktduwers en de strandliggers honderd en vier worden. Want zo gaat dat.

'Ik heb door dit alles geen enkel vertrouwen meer in de mensheid", zeg ik tegen P. 'Ik trek mijn eigen plan en wacht stilletjes, volkomen paranoïde, claustro- én agorafobisch en niet te vergeten hypochondrisch (wie zegt dat ik geen verstand heb van Grieks en Latijn) tot er een vaccin is. Pas dan zal ik de mensheid in al zijn akeligheid weer omarmen.'