Dag 71. Jarig

Dag 71 van mijn leven in coronatijd was er een van twijfelachtige vreugde. Mijn dochter werd 25. Dat is fijn. Dat ik haar heb en dan al 25 jaar lang. We zongen zachtjes voor haar, in de tuin, en gaven cadeaus die waren besteld en dus of niet pasten of te laat waren. Het taartje bleek maar 20 cm in doorsnee, dat zag je er op de foto niet aan af. Kussen mocht niet en vriendin K mocht niet meekomen.

Sommige dingen waren net als altijd. Ze had een kater, ze vroeg om een asbak, ze lachte. Toen ze naar huis ging, vroeg ze om een tas, ik gaf haar een doos mondkapjes en wat Franse kaasjes mee, zij stuurde me na thuiskomst een bedankje voor alles. Met veel hartjes.